Valse melding of verkrachting

‘Vage’ melder
‘Niets is zoals het lijkt’, hoorde ik laatst iemand zeggen. Dit deed me denken aan een melding van jaren geleden die me erg is bijgebleven. Dat niets is zoals het lijkt, maak je als politieagent regelmatig mee. Dit bleek weer eens toen ik tijdens een nachtdienst naar een melding werd gestuurd. Er zou een vrouw van haar fiets zijn getrokken tegenover het politiebureau. Het was ergens in de nacht en een beetje miezerig weer. De centralist van het operationeel centrum gaf aan dat hij geen duidelijk verhaal van de melder kreeg.

De melder had eerder gebeld maar sprak erg slecht Nederlands. De verbinding werd verbroken en de meldkamer kon hem niet meer bereiken. Er werd gedacht aan een mogelijke valse melding, iets wat best vaak voorkomt. Er was ook geen politiebureau op de plek die de melder aangaf. Niet veel later zou de melder weer hebben gebeld met hetzelfde verhaal: er zou een vrouw van haar fiets zijn getrokken tegenover het politiebureau. Vervolgens werden mijn maatje en ik er op af gestuurd. Terwijl wij de locatie naderden, zag ik voor mij een man midden op de Utrechtseweg staan die ons wenkte. In eerste instantie vond ik de man een beetje vreemd overkomen. Ik zag hem midden op de weg staan. Ik deed mijn raam een stukje open en reed de auto naast hem. Ik hoorde hem in gebrekkig Nederlands zeggen dat er ‘daar een meisje was’ en ik zag hem wijzen naar een donkere zijweg. Ik zag op dat moment ook een fiets op de grond liggen. Mogelijk toch geen valse melding dus. Mijn maatje en ik keken elkaar aan. Zonder wat te zeggen, wisten we: hier is wat aan de hand.

rechtzaak afbeelding

Met groot licht

Ik deed mijn groot licht aan en stuurde snel de donkere zijweg in. Binnen enkele seconden zag ik een man achter een vrouw staan, hij met de voorkant van zijn lichaam tegen haar achterkant. Op het moment dat ik ze zag, deed de man een stap naar achteren en bleven beiden als een soort van bevroren staan. We sprongen uit de auto en mijn maatje, een vrouwelijke collega, liep meteen naar de vrouw toe. Ik richtte mij tot de man. Ik riep hem hard aan en praatte hem naar mij toe met de mededeling dat ik zijn handen wilde zien. Ik scande de man en kreeg een onderbuikgevoel dat er iets niet goed zat. De man kwam erg zenuwachtig op mij over en ik was erg alert. Ik vroeg zijn identiteitsbewijs dat hij vervolgens aan mij gaf.

Ik deed weer een stap terug en ondertussen hield ik mijn collega in de gaten. Ik zag dat ze mij aankeek en met haar hoofd knikte. Zonder dat we spraken, wist ik dat ze bedoelde dat we hem moesten hebben. Ik richtte mij weer tot de man en zei hem dat hij was aangehouden. En toen ging het heel snel. Ik zag dat hij in een fractie van een seconde iets uit zijn mouw of zak pakte en dit weggooide. Vervolgens zette hij het op een rennen. Ik zette de sprint in en na een meter of veertig stopte de verdachte uit zichzelf. Mijn maatje was inmiddels achter mij aangerend en samen konden we de man in de boeien slaan. Er kwamen collega’s om de verdachte naar het bureau te brengen. Mijn maatje is met de dame naar het bureau gegaan en ik bleef met een andere collega achter om de PD, de plaats delict, te bewaken.

Op zo’n moment gaat er van alles spelen. De PD werd afgezet en de (piket)recherche werd in kennis gesteld, in dit geval van de afdeling zeden. Tevens werd de hulpofficier van justitie in kennis gesteld en ging er een melding naar de forensische opsporing. Ik had de man wat zien weggooien dus pleegde ik overleg met een speurhondengeleider. Hij zag wel mogelijkheden maar moest uit Rotterdam komen. Dit bleek succesvol want na enig speuren vond de hond een mes waarvan later bleek dat dit het mes was waarmee hij de dame had bedreigd.

Hulde aan de melder

Op een moment dat ik even rustig om mij heen kon kijken, zag ik aan de overkant van de weg een vlaggenmast met een politievlag. ‘Oh ja, dat is waar ook’, dacht ik. Daar stond een kantoorpand wat bij de politie in gebruik is en waar ondersteunende diensten hun werk deden. Dat bedoelde de melder natuurlijk met het politiebureau. Al met al dus een heel goede melding en ik moet er niet aan denken wat er was gebeurd als wij later of helemaal niet waren gekomen. De melder is later nog benaderd voor een getuigenverklaring en met een bos bloemen om hem te bedanken.

Wat was er gebeurd?

Later hoorde ik van mijn maatje dat de vrouw haar had verteld dat zij door de man van haar fiets was getrokken die donkere zijweg in. Daar had hij haar onder bedreiging van een mes gedwongen om hem in zijn kruis te betasten en hij had haar betast. Verschrikkelijk en bizar. Wat moet zij bang zijn geweest.

Onderzoek en afloop

Wat volgde, was een groot opsporingsonderzoek waarbij ook andere aangiften werden bekeken en meerdere confrontaties werden uitgevoerd. Er konden geen andere zaken aan hem gekoppeld worden. De verdachte werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar.

Bent u nieuwsgierig naar de uitspraak over de verdachte?

Lees meer over de uitspraak.

Auteur: Roelof Benning