Rust vinden in de moestuin

Vanaf mei dit jaar ontvangen wij politiecollega’s die langdurig ziek zijn of PTSS hebben, in onze moestuin in het buitengebied van Kaatsheuvel. De moestuin is een veilige en overzichtelijke plek. Er is veel ruimte en rondom ligt natuur waar we wandelingen maken met onze hond Juul. Collega’s die bij ons komen ervaren het als prettig om hier in de luwte te zijn en vaste grond onder de voeten te voelen. Hier moet niets en hebben zij zelf de regie. Ze kunnen hun verhaal delen met ons maar het hoeft niet. Zij kunnen meehelpen in de moestuin bij het zaaien, wieden of oogsten maar het hoeft niet.

Heftige gebeurtenissen

Als politieagent heeft mijn man Peter met dertien jaar ervaring op straat veel meegemaakt. Na een mislukte reanimatie van een jonge vader die Peters leeftijd had, liep bij hem de emmer over. Het uitte zich in slecht slapen, hevig transpireren en nachtmerries. Toen hij een paar weken later plotsklaps zwetend en trillend achter de pc op het politiebureau zat wist hij dat het mis was. Hij bleek aan de voorzijde van PTSS (Post Traumatische Stress Stoornis) te zitten. Met EMDR-sessies heeft hij een aantal traumatische gebeurtenissen kunnen verwerken. In ons privéleven kregen we tegelijkertijd ook een paar flinke klappen te verwerken. Een uur na de geboorte van ons eerste kindje, stopte mijn hartspier ermee. Dit waren zenuwslopende minuten voor Peter omdat ik letterlijk op het randje van leven en dood balanceerde. Ons tweede kindje overleed in mijn buik en na zulke heftige ervaringen moest ik opnieuw vertrouwen krijgen in mijzelf, in mijn lijf en in mijn omgeving.

Werken in de moestuin

Een veilige plek

Naast de therapie die we beiden volgden waren we veel te vinden in onze moestuin. De tuin en de rust van de natuur hebben ons geholpen om in balans te komen. Van hieruit ontstond de behoefte bij ons om collega’s met PTSS en burn-out klachten een plaats te bieden in onze tuin. Collega’s die naar de tuin komen geven aan dat ze beter slapen omdat ze lichamelijk moe zijn na een dagje Hartenboeren. Door uit de dagelijkse beslommeringen te zijn en te wandelen bijvoorbeeld komen ze op ideeën om een volgende keer een verrekijker of een camera mee te nemen.

Hartenboeren, een creatief en helend proces

Ik was veel in de natuur te vinden en sprokkelde hout waar ik ‘kunst’ objecten van maakten. Ook schilderen en schrijven was een uitlaatklep. Tijdens het schilderen van een schilderij, een groot hart, ontstond de naam Hartenboeren. Deze naam dekt de lading van wie we zijn en wat we doen. Door creatief bezig te zijn kun je dichter bij jezelf komen. Ook mediteren of naar muziek te luisteren bijvoorbeeld, kan je meer in contact brengen met datgene wat jou beweegt. Er heerst hier rust en het boerenleven kenmerkt zich door zijn eenvoud en de liefdevolle aandacht van de boer en de boerin. Dit maakt deze plek een veilig ‘thuis’ in een bewogen periode in je leven. Ook collega’s die volop in de running zijn maar een heftige ervaring meemaken kunnen een paar dagen bij Hartenboeren terecht want voorkomen is immers beter dan genezen.

Auteur: Angelique Verhoeven

Volgende maand weer een nieuw waargebeurd verhaal van een politieagent(e) uit het werkveld. Wilt u onze blog blijven volgen? Meld u dan aan op Facebook, twitter of voor de nieuwsbrief. Meer over de moestuin vindt u op www.hartenboeren.nl .

Wilt u ook een keer een blog schrijven voor Stapel & De Koning? Of wilt u informatie over onze blogs? Neem dan contact met ons op via stapelendekoning@vakmedianet.nl